Maandag 25 december 1944: Eerste Kerstdag.

Na de aanval bij Trou de Loup, wordt company K om 03.00 uur opnieuw bevoorraad. Voor het eerst gaan zij in gevecht in Grandmenil, ondersteunt met tanks. Als ze Grandmenil naderen, komen ze samen met het 1e platoon op links. Het 2e platoon zit rechts. Het 1e platoon vecht zich een weg door het dorp. Nadat company K onder zwaar vuur komt te liggen, besluiten zij een defensieve positie op te zetten in de huizen van Grandmenil. Vervolgens begint een tank op hun posities te schieten, terwijl de geluiden van andere, naderende tanks hoorbaar zijn. Machinegeweren openen het vuur op company K.
Company K verlaat het dorp als Duitse tanks het dorp inrijden vanaf de andere kant (Chain Rue?). Artillerie beschietingen van de Amerikanen zorgen ervoor dat company K veilig weg kan komen naar de foxholes.
Als de artillerie opnieuw begint te schieten, valt company K met company I en L aan en bezetten het dorp.

Splitsing Bomal- Grandmenil , januari 1945

Harold Lindstrom ; 289th infanterie regiment; company F; mortier team, 4 th platoon: Op 25 december staat het 289 th infanterie regiment klaar om aan te vallen met drie bataljons. Het 3rd bataljon op links, het 2nd bataljon (van Lindstrom) in het centrum en het 1st bataljon op rechts. De aanval zou om 08.00 uur moeten plaatsvinden. Company F van het 2nd bataljon (waarin Lindstrom zit) moeten de heuvels, ongeveer 1500 meter ten zuiden van de weg tussen Erezee en Grandmenil, bezetten.

Robert F. Kauffman: Compagnie D, 36th Armored Infantry Regiment, 3 rd Armored division:
Vroeg in de ochtend naderden we de beboste rand die over Grandmenil uitkeek.
Het konvooi verliet de weg en begon tussen de bomen door te rijden, terwijl we onze spullen bij elkaar pakten en ons klaar maakten om uit te stappen.
Kauffman beseft in een moment dat hij in een onrealistische wereld in die halftrack zit. Hij zit in een harde, lelijke realiteit van de oorlog, met het schreeuwen, de explosies, het gillen en dat bijna staccato geluid van het Duitse Schmeisser machinegeweer.
Met verschillende munitiebanden om onze taille, diverse handgranaten in je zakken en bijgevoegd enkele bazooka granaten, dan krijg je een moment van gevoel dat je alles onder controle hebt en niemand nodig hebt. Dat is slechts een moment.

De groep wacht op orders, de laatste wijzigingen worden doorgevoerd. Na, wat lijkt, eindeloos wachten, beginnen de tanks posities in te nemen. Infanterie wacht met vertrekken. We wisten dat ons 2nd peloton het leidende peloton zou volgen, wat het 1st of 3rd zou zijn. En dat zou ons wat troost geven die niet meer dan een paar minuten zou duren. Op het moment dat signaal wordt gegeven om naar voren te trekken, begon de colonne de dekking van de bossen te verlaten. Voor ons lag een lange afdalende weg met het dorp Grandmenil aan de voet. Er werd al volop met artillerie op het dorp geschoten.

Robert F. Kauffman

Een van de meest irriterende dingen van een infanterie man, die met tanks moet samenwerken, zeker als het nacht is en stil naderen essentieel is voor de aanval, zijn de piepende Bogey's van de tank.
Het geluid was zo luid en irriterend dat je dacht dat iedere Duitse soldaat binnen een radius van 500 yards het hoorde en over zijn vizier van zijn geweer direct op jou richtte. Maar, van de andere kant was het ook toch dat het grote silhouet van de grote stalen compagnon erg comfortabel was.

06.00 uur:
Het 1st en 3rd bataljon bereiken hun doel. Company F heeft de meeste moeite om er te komen. Zij zijn naar het noorden gelopen en arriveren in de sector waar het 3rd bataljon moet zijn, recht voor Grandmenil. Company F had echter bij La Fosse uit moeten komen. Vanwege de slechte communicatie is F company dus op een andere plaats terecht gekomen, dan waar ze zouden moeten zijn.

Route de Erezée, january '44. Onderin ligt Grandmenil, naar boven toe ligt Manhay

Robert F. Kauffman: Aan de rechterkant van de weg was een steile beboste helling, aan de linkerkant was een zelfde helling, maar dan naar beneden. De rechterkant had als nadeel dat je bij artillerie vuur niet aan hoorde komen. Op dat moment werd de weg overdonderd met exploderende granaten. Gelukkig was er een diepe greppel aan de rechterkant van de weg, waar sommigen van ons bescherming vonden. Het was onze eigen artillerie die aan het schieten was. Het geluid was overdonderend. De voorste troepen kregen de volle laag en er waren zoveel gewonden dat dit peloton niet langer de leiding kon nemen. Je hoorde tankcommanders over hun radio's schreeuwen dat men moest stoppen met vuren, omdat er op eigen mensen werd geschoten. We passeerden de eerste colonne en het bloedbad wat de artillerie had veroorzaakt was duidelijk. De colonne ging verder naar het dorp. De helling aan de rechterkant was gelijk aan het niveau van de weg. En iets verder lag de weg hoger dan de aanliggende velden.

Onze groep, nu in leidende positie en onze peloton sergeant, Pop Waters, aan het front, gaf het bevel. Hij had gezien dat er een dat er een outpost ingegraven was aan de kant van de helling. Toen de colonne stopte, nam Pop twee man mee: George Sampson en Aloyisius Kampa. De drie liepen naar het veld waar een gat in de grond was gegraven. Twee Duitse soldaten lagen in het gat te slapen met hun geweer tussen de knieën. Pop graaide de beide geweren weg, maar een van de soldaten reageerde op een manier die Kampa interpreteerde als gewelddadig en hij schoot de Duitser dood. De andere werd gevangen genomen, de man was in absolute paniek.

Stuart M5a1 tank met uitzicht op Grandmenil

De colonne legde de laatste 200 yards af naar het dorp. Ons team liep aan beide zijden van de voorste tanks. Nu werd het pas echt spannend: je wist dat je nooit zomaar een bezet dorp in kon lopen. De spanning werd doorbroken door direct geweervuur en een explosie, waarbij de voorste tank werd geraakt. De bestuurder zette de tank onmiddellijk in reverse en degene die de explosie hadden overleefd , maakten dat ze van de tank wegkwamen. De tank reed onbemand achteruit en reed direct op Kauffman af die probeerde weg te komen. Het is zo beangstigend om een ongecontroleerd monster van 32 ton op je af te zien komen.

Nadat de tank van de weg af was, brandde deze uit in een weiland, nadat deze een tijd ongecontroleerd rondjes had staan draaien. Aan de linkerkant van de tank, tijdens de explosie, was Charles Craig een greppel ingesprongen zodat hij buiten het bereik van het vuur zou komen. Deze greppel was bezet door een Duitser en Craig doodde hem.

Harold Lindstrom beschrijft een klein bosje, zo'n 300-400 meter de heuvel op. Een halve mijl verder en beneden de heuvel ligt Grandmenil. Veel huizen staan in brand.
Er klinken machinegeweren en er zijn lichtspoor kogels die het dorp in en uit schieten. De Amerikanen die vlakbij het dorp zijn, zitten aan de zelfde kant als Company F, maar dan meer naar links.
Het is Company K van het 3rd batalion, die de nacht ervoor aangevallen werden in de buurt van Trou de Loup.
De overlevenden van K nemen het dorp tijdelijk in, maar worden even later door een Duitse tegenaanval met twee tanks het dorp weer uitgedreven.
Company K trekt terug tot aan de rand van het dorp en er volgt een vuurgevecht
Iets daarna wordt Company F door een mitrailleursnest onder vuur genomen. Kogels slaan een meter boven Lindstrom en aan de overkant van de weg in.
Lindstrom heeft geen dekking, maar ziet aan zijn rechterkant een terrasvormig deel naast de weg met een hek waar hij heen duikt, net voordat de Duitsers zijn positie opnieuw onder vuur nemen. Hij is er zeker van dat de Duitsers hem in zijn donkere uniform op de witte sneeuw kunnen zien.
Lindstrom heeft een tas met mortieren bij zich en is bang dat deze geraakt wordt. Hij kruipt de heuvel terug op en laat de tas achter. Ralph Logan probeert een mortier op de Duitsers te richten, maar wordt meteen onder vuur genomen.
Platoonleider Lavern Ives geeft het bevel aan doodsbange de soldaten om terug te trekken naar het kleine bosje op de heuvel. Achter zich horen ze dat er een tank probeert te starten, wat niet lukt. Wel begint de tank op company F te schieten. De soldaten kruipen de heuvel verder op en laten een hoop van hun spullen achter.
Verscheidene soldaten raken gewond tijdens deze actie.

Vroeg in de ochtend vallen de Duitsers aan richting Erezee. Via de weg naar Mormont (Route de Bomal) proberen ze de Amerikanen in de tang te nemen. De Amerikanen hebben op deze weg echter wegversperringen neergezet door middel van omgezaagde bomen. Enkele elementen van de 75th infantery divisie en enkele tanks van het 629th tank bataljon tankdestroyers zijn hier aanwezig. Zij blokkeren letterlijk de Duitse aanval, die met panthers oprukken. De Amerikaanse artillerie bemoeit zich ook met deze actie. Het 3rd bataljon infanteristen van het 289th regiment is in positie op de heuvel ten westen van Grandmenil.

SS Panther Das reich Grandmenil

In Manhay proberen de Duitse troepen op te rukken naar het noorden richting Harre en Werbomont. Hun progressie wordt direct gestopt door artillerie beschietingen vanuit onder andere Werbomont.

10.00 uur:
Om 10.00 uur arriveren de tanks in Barvaux en gaan daarna richting Grandmenil.
De groep bestaat uit: Compagnie D en F, 36th infanterieregiment; Compagnie A, stuart tanks van 33th regiment; Compagnie F en I sherman tanks 33th regiment; 2e peloton Compagnie D 23th bataljon genie.

Vanaf 13.30 uur:
De Amerikanen hebben zich teruggetrokken en Grandmenil wordt vanaf 14.15 uur zwaar gebombardeerd door P38 en P47 vliegtuigen.

Rond 14.15 uur staat task force McGeorge tussen Harre en Mormont klaar om Grandmenil aan te vallen. Op dat moment vallen een aantal P38 lightning vliegtuigen Grandmenil aan om het dorp te bombarderen. Per ongeluk bombarderen ze de Amerikanen, waarbij 3 officieren en 26 soldaten het leven laten. (zie ook: friendly fire bij Grandmenil)

Tankdestroyer Grandmenil

Het 3rd bataljon valt opnieuw aan. Tussen 14.45 en 17.00 wordt er met artillerie geschoten op vluchtende Duitse troepen. In totaal worden er 1997 granaten op deze dag afgevuurd. Tegen 15.00 uur bereikt TF McGeorge met zijn troepen (peloton D en F, 36th gepantserde regiment en compagnie F, 33th gepantserde regiment), via een smalle doorgang waar het riviertje de l'Amante stroomt, de perimeter van Grandmenil. Het lukt ze niet om Grandmenil binnen te komen. Duitse grenadiers en SS Panthers verdedigen het dorp standvastig.

Robert F. Kauffman: Het team, nu zonder tank, liep aan de linkerkant van de weg af, ongeveer 20/30 yards naar de donkerste schaduwen van een heg. Men wachtte om te beslissen wat ze gingen doen. Majoor McGeorge kwam aan bij ons en vroeg ons of het team zich wilde voegen bij de andere tanks, want zij konden niet zonder infanterietroepen.
Hij vroeg het, hij eiste het niet. Hij wilde ook de aanval reorganiseren: een tank zou aan de linkerkant van de weg aanvallen en twee tanks zouden aan de rechterkant van de weg aanvallen. De tanks zouden optrekken naar de eerste huizen van Grandmenil.
De tanks trokken razendsnel op, terwijl ze vol het vuur openden. De infanterie zat er vlak achter. Het team van Kauffman liep verspreid tussen de tanks aan de rechterkant van het kruispunt (Grandrue).

Grandmenil, Grandrue

De stenen muren van de eerste huizen was onze lijn met aan de rechterkant een afscheiding. Het vuren was zeer intens. Kanonnen, machinegeweren, en geweervuur werd vermengd met Duits vuur. Een van de soldaten maakte van iedere aanval een punt: hij haatte de Duitsers. Als hij de vijand dicht genoeg genaderd was, schreeuwde hij allerlei verwensingen, hij schold ze uit. Hij was een goede en betrouwbare soldaat. Zijn naam was Fred Suedmier. Suedmier had deze nacht zijn moment toen een groep Duitse soldaten werd ontdekt in de resten van een huis net voor ons.

Gedurende het vuurgevecht probeerde sommige Duitsers weg te komen naar achteren. Suedmier klom op een berg stenen en begon naar ze te schreeuwen dat ze moesten komen vechten.
Door Suedmier voelden we ons zeker en sterk. Dit werd sterker toen het team er wat langer zat.
Iemand had een relatief onbeschadigd huis gezien en vroeg zich af of dat huis al gecontroleerd was. Een paar man ging naar binnen en korte tijd erna kwamen ze naar buiten met minstens tien of twaalf Duitse gevangenen, die al die tijd in het huis hadden gezeten. Hierna namen een aantal van het peloton positie achter een kleine aarden grafheuvel bij een hekwerk aan de rechterkant van de vernietigde huizen. Toen we daar lagen, was er activiteit achter ons. Er rende iemand langs ons heen en verdween in het donker: het was een van de Duitsers die besloten had om er vandoor te gaan.
Op hetzelfde moment arriveerde een nieuwe compagnie van de 75th divisie. Het was een nieuwe unit en het feit dat er nu meer troepen in het dorp waren gaf nog meer vertrouwen.

John K. Shelton; company K; 289th regiment; 75th:
Terwijl Grandmenil nog in Duitse handen is, bombarderen vliegtuigen het dorp. Hierbij wordt per ongeluk ook company K geraakt.
The Colonel stuurt tanks naar Grandmenil, maar die zien weinig en keren terug. Company K krijgt orders om het dorp aan te vallen en in te nemen. De company loopt ongeveer drie kilometer naar het dorp. Als ze aan de rand van het dorp komen, openen machinegeweren het vuur op hen. Deze werden echter snel tot zwijgen gebracht. Company K gaat het dorp binnen als twee Duitse tanks het vuur openen. De company heeft niets om zich daar tegen te verdedigen en er vallen veel slachtoffers. Company K trekt zich terug naar de rand van het dorp.

De squad leader wordt geraakt en Shelton neemt het bevel over. Hij probeert met zijn mannen een kapot geschoten huis te bereiken aan de andere kant van een veld waar de rest van de company al zit. Machine geweren openen opnieuw het vuur en Shelton weet met zijn mannen maar net op tijd het huis te bereiken. Vervolgens komt company K onder vuur te liggen van een tank. De company hoopt dat eigen tanks het dorp zullen bestormen…. Shelton haalt vijf mitrailleurs van tanks die kapot geschoten zijn. Bij een van de tanks moet hij naar binnen om ze op te halen. De chauffeur zit nog in de tank, maar zijn hoofd mist. Terwijl de Duitse tank blijft vuren, verliezen de mannen meer terrein. De colonel vraagt om company L en M en tanks. Met behulp van de extra ondersteuning weet company K een groot deel van het dorp in te nemen. Hierna volgt een huis aan huis gevecht, waarbij 100 Duitsers gedood en 200 Duitsers gevangen worden genomen. Een groot deel daarvan zijn jongen jongens. Na de slag blijven van Sheltons team slechts drie man over: Selka, Benny en Sheehan.

De kerk van Grandmenil

Paul Frohmader ; company K, 289th:
16.00 uur: Grandmenil wordt verpulverd door Artillerie vuur van de Amerikanen. Frohmader lag met zijn team tussen het dorp en de artillerie. Toen het ging schemeren was bijna ieder huis in het dorp geraakt. Een schuur stond in brand.
Compagnie K, Frohmaders groep, was geselecteerd om te assisteren bij de aanval.
De groep, die al 30 slachtoffers had, ging op weg naar het dorp. Op 200 meter afstand stopten ze. We lieten onze spullen achter, zodat we die op de terugweg weer mee konden nemen. Het hoofdkwartier had als plan om naar beneden te gaan op de hoofdweg met twee man die tommy guns hadden. Het First platoon moest de linkerkant van het dorp straat voor straat innemen; het 2nd platoon moest dat met de rechterkant van het dorp doen. Daarna zouden ze op het kruispunt aan de andere kant van het dorp ingraven en zich voorbereiden op een tegenaanval.
Frohmader en een andere soldaat werden uitgekozen om met de captain te gaan verkennen. Ze klommen een hek over, en begaven zich naar de schuur die in brand stond. Op de hoek van het dorp stond een huis. Hier stonden twee tanks die klaar stonden om te vuren. Op een andere hoek stond ook een tank, later bleek dat deze al uitgeschakeld was door een panzerfaust voordat de aanval op het dorp nog maar was begonnen.

20.00 uur:
Om 20.00 uur volgt een tweede aanval van Task Force Mc. George. Doel is om het dorp in te nemen en een versperring op te werpen tussen Grandmenil en Manhay. Ook dit lukt niet.

Compagnie L van het 289th infanterie regiment, aangevoerd door Lt. Thomas S. Eubank wordt om 22.00 uur toegevoegd aan Task Force mcGeorge. Het 289th is in positie op de heuvels ten westen van Grandmenil. Op dat moment leidt het dorp onder zware artillerie beschietingen.

Grandmenil, Chainrue

2200:
Task Force McGeorge van Combat Command B, valt om 22.00 uur aan met een tankcompanie en een armored infanteriecompagnie om Grandmenil terug in te nemen. Hij wordt teruggedreven vanwege zwaar anti tank geschut en automatische wapens vanuit het dorp.
Company L wordt versterkt aan de lager gelegen weg met een peloton van 57 mm anti tank kanonnen van het Regimental anti tank company. Ook een peloton Tank destroyers van het 703th tank destroyer bataljon en de regimental Mines peloton komt versterking brengen.

Splitsing Bomal - Grandmenil Let op het bord, dit is gedraaid. Links van het bord lag ook nog een panther in de sloot.

Paul Frohmader: Zover men wist, zaten er alleen nog snipers in het dorp. De aanval voor compagnie K begon, toen er vanachter een stenen muurtje een fosfor granaat naar hen gegooid werd. Compagnie K ontdekte dat er nog een peloton van het 116th panzer Grenadiers in het dorp was en die waren niet van plan weg te gaan. Ze vuurden zelfs vanuit stenen bijgebouwen. Ze waren makkelijk te pakken: men gooide een deur open, gooide een handvol granaten binnen en sloten de deur weer. Het eerste peloton had wat moeite met de linkerkant van het dorp. Maar het tweede peloton liep tegen serieuzere problemen aan. Compagnie K had ondersteuning van de 3rd armored divisie, maar het deel wat hen hielp was in slechte staat. Van de tien aanvallende tanks werden er acht uitgeschakeld.

Aan de rechterkant van het dorp stonden overblijfselen van een huis met een brandende schuur in de achtertuin. In andere huizen zaten machine geweer nesten. Een ervan bleek een ingegraven tank te zijn. Het lukte de groep niet om de tank uit te schakelen. De tank lag ingegraven over de breedte van het hele blok en de soldaten konden er niet langs. Tussen de brandende schuur en het machinegeweer nest waren de meeste mannen die overgebleven waren van de compagnie. (zie ook Frohmaders kaart)

Terug naar Grandmenil<<< |>>>Door naar Maandag 26 december 1944